Voor wie regelmatig auto’s uit het buitenland inkoopt, is een Duits autobedrijf bezoeken niets bijzonders. Al helemaal niet voor Jeroen, hij is eigenaar van een autobedrijf. Hij dacht dat hij alle controles had gedaan: hij was fysiek bij de dealer geweest, had de auto zelf geïnspecteerd en zijn bankieren-app bevestigde dat het rekeningnummer op de factuur bij het bedrijf hoorde. Toch bleek het achteraf fraude te zijn. Zijn verhaal laat zien hoe geraffineerd dit type oplichting is geworden en waarom zelfs standaardcontroles geen garantie bieden.
Een ogenschijnlijk normale aankoop in Duitsland
Op 7 januari zag Jeroen via de website Mobile.de een auto staan bij het Duitse autobedrijf FC Automobile GmbH in Beckingen. Hij nam contact op en vroeg de verkoper om een walkaround-video en kreeg die via WhatsApp toegestuurd. Het mailcontact verliep vlot. Een paar dagen later reed hij met de trailer naar Beckingen, om de auto zelf te bekijken. Ter plekke trof hij de verkoper, met wie hij mail- en appcontact had gehad en kreeg hij de sleutel om de auto te inspecteren. Bij die inspectie bleek de auto niet te zijn zoals beschreven: meer gebruikssporen dan vermeld, kale banden en een storingsmelding. Duidelijk een auto die lang stilgestaan had. Jeroen gaf de sleutel terug, bedankte de verkoper en reed door naar een volgend adres. De volgende dag mailde hij zijn constatering en een lijst met de extra gebreken met het verzoek om hierop de prijs aan te passen. Hier ging een weekend overheen. Samen kwamen ze per mail tot een akkoord. Afgesproken werd dat, in verband met de lange reistijd van 4 uur, een extern transportbedrijf zou worden ingeschakeld om de auto op te halen. Zijn bedrijfsgegevens werden opgevraagd; de factuur volgde per mail.
Het groene vinkje
Op de factuur leek alles te kloppen: adres, contactgegevens, voertuiggegevens. Onderaan stond een IBAN-rekeningnummer met de bedrijfsnaam FC Automobile GmbH. Voor de betaling deed Jeroen wat veel ondernemers doen als extra controle: hij liet zijn bankieren-app de naam-nummercontrole uitvoeren.
“De app gaf letterlijk aan: dit rekeningnummer is van FC Automobile GMBH. Met een groen vinkje.”
Hij maakte het bedrag over via instant payment. Direct daarna mailde hij de verkoper of het geld binnen was. Het antwoord kwam vrijwel meteen: het geld is ontvangen. Op verzoek stuurde Jeroen ook een PDF van het betalingsbewijs door en vroeg naar de openingstijden voor het transport. Tot dat moment had hij geen enkele argwaan. Dit is de standaard gang van zaken.
“Wij hebben helemaal geen geld ontvangen”
Een paar dagen later kwam de mail die alles veranderde. De verkoper schreef dat er een transporteur klaar stond om de auto op te halen. Maar dat er geen betaling is ontvangen. Aan de telefoon kreeg hij te maken met de bedrijfsleider, die hield vol dat er geen betaling was ontvangen. Jeroen wees op het mailverkeer met de verkoper waarin de ontvangst zwart op wit bevestigd werd, maar dat zei de man niets. Hij stuurde screenshots van het betalingsbewijs en de bevestigingsmails door, per mail én WhatsApp. De toon aan de andere kant bleef opvallend rustig. “Ik ga overleggen, ik bel zo terug.” Een kwartier hoorde hij niks, toen belde Jeroen zelf terug.
“Ja maar meneer, het rekeningnummer waarop u geld heeft betaald is helemaal niet van ons. En de factuur ook niet. Uw mailbox is vast gehackt.”
De transporteur wachtte niet langer en reed weg zonder auto.
Alles leek te kloppen
Met stomheid geslagen ging Jeroen zijn mailverkeer nog eens door. Alle mails zaten in dezelfde thread, allemaal verzonden vanaf hetzelfde e-mailadres, hetzelfde adres dat ook op de website en op Mobile.de stond. En toen hij het rekeningnummer opnieuw door de bankieren-app haalde, gaf die nog steeds groen licht. Naam en rekeningnummer geverifieerd. Hoort bij FC Automobile GmbH. Op het moment dat dit speelde, lagen er volgens de Fraudehelpdesk twee mogelijke scenario’s op tafel. In het eerste is de mailserver van het Duitse autobedrijf gehackt. Iemand heeft mee kunnen lezen, de factuur in exact het juiste format nagemaakt. In het tweede scenario houdt het autobedrijf zelf het geld achter en is de rekening van hen. Gezien de opvallend rustige reactie aan de telefoon kan hij dat niet uitsluiten.
“Bij de Fraudehelpdesk werd ik direct goed te woord gestaan”
Jeroen schakelde meteen meerdere instanties in: rechtsbijstand, de Nederlandse politie, de Duitse politie, zijn eigen bank, de bank van de tegenpartij en de Fraudehelpdesk. Bij de eerste drie kreeg hij steeds dezelfde boodschap: uw aanvraag wordt binnen enkele dagen in behandeling genomen. Bij de Fraudehelpdesk gebeurde direct iets. De medewerker hoorde het verhaal uitgebreid aan, overlegde tussendoor met collega’s en maakte een melding aan.
“Ze zei: het lijkt precies op factuurfraude. Het enige wat daaraan niet voldoet, is dat het e-mailadres exact hetzelfde is gebleven gedurende het hele contact. Normaal veranderen ze een o in een 0 of iets dergelijks. En het rekeningnummer en de bedrijfsnaam lijken inderdaad gewoon kloppend te zijn voor het bedrijf.”
Wat hem opviel, was vooral het verschil in snelheid en menselijkheid. Bij de andere instanties belandde hij in een wachtrij. Bij de Fraudehelpdesk werd hij direct geholpen, juist in dat eerste uur waarin je nog nergens terecht kunt en het verlies elke minuut concreter wordt.
Vertrouw niet op de verificatie van de bank
Wat Jeroen het meest schokt aan deze zaak, is dat alle gangbare checks groen aangaven. Hij was fysiek op locatie, kende het bedrijf, had eerder mail- en WhatsApp-contact gehad en de naam-IBAN-controle van zijn bank bevestigde de combinatie. En toch ging het fout.
Misschien vindt Jeroen de grootste teleurstelling nog: de support en afhandeling van de bank. Tot op heden is het de bank niet gelukt om uit te zoeken wie daadwerkelijk de houder van dit rekeningnummer is en waar het geld naartoe verdwenen is. De politie handelde de aangifte af zonder onderzoek te doen. Om fraude tegen te gaan, zijn contante betalingen boven de 2999,- vanaf 1 januari 2026 verboden voor bedrijven in Nederland. Een pinautomaat in het buitenland, dat hebben de meeste autobedrijven niet. Het enige alternatief voor het betalen van grote bedragen is internetbankieren. Maar de IBAN-naamcheck van je bankieren-app biedt geen enkele zekerheid, zo blijkt achteraf.
Zijn boodschap aan andere ondernemers is duidelijk. Criminelen zullen er altijd zijn. Online en offline. Net als bij andere fraudezaken: melden helpt. Als niemand erover praat, blijft dit type oplichting onder de radar en kunnen de daders rustig doorgaan. Nu, bijna 5 maanden verder, is de rechtsbijstand nog steeds bezig met het opstellen van een rechtszaak tegen het autobedrijf en een zaak tegen de valse verificatie in zijn bank-app waarop Jeroen heeft moeten vertrouwen. De verliespost tot nu toe bedraagt 12.400,-. De vraag is of dit geld ooit nog terugkomt.
“Ik ga uit van het ergste. Hopelijk kan ik anderen ervoor behoeden hetzelfde mee te maken.”