Wat begint als een ogenschijnlijk onschuldige advertentieplaatsing, kan ongemerkt uitmonden in een kostbare en frustrerende fraudezaak. Jeroen Cloosterman, oprichter van Cloosterman Value Fund, kreeg te maken met acquisitiefraude door partijen die via misleidende e-mails en telefoontjes advertentieruimte probeerden te verkopen. Met vage voorwaarden, agressieve opvolging en onduidelijke contractpartijen werd geprobeerd hem onder druk akkoord te laten geven. Zijn ervaring laat zien hoe geraffineerd deze praktijken zijn en waarom alertheid voor ondernemers essentieel is.
Cloosterman Value Fund is een aandelenbeleggingsfonds dat in 2018 is opgericht. Het fonds belegt voor particulieren en bedrijven tegen lage kosten en hanteert een waardebeleggingsstrategie. Jeroen is de oprichter en runt het fonds samen met Sjors Meeuwisse.
Van een gewone advertentie naar een stroom aan verdachte berichten
De aanleiding leek in eerste instantie heel normaal. Jeroen vertelt: “Ik had voor een ander mediabedrijf een eenmalige advertentie geplaatst in een lokaal voetbalblad. Hierover had ik contact per e-mail over prijs, formaat en andere details. Maar rond dezelfde periode begon het op te vallen dat er meer berichten binnenkwamen van andere partijen. Ik ontving meerdere e-mails van verschillende ‘mediabedrijven’, die vrijwel identieke advertenties toestuurden met dezelfde lay-out.” In die mails zat volgens Jeroen de misleiding verstopt.
“In deze mails stond verborgen dat het om meerdere oplages ging en dat de kosten daardoor veel hoger waren.”
Tegelijkertijd ontving hij ook herinneringen en verzoeken om akkoord te geven, terwijl hij nog niets had aangeleverd en zelf geen contact had gezocht. Dat maakte de situatie verwarrend. De benadering verliep per e-mail, en de advertenties zagen er op het eerste gezicht geloofwaardig uit. “De advertenties leken sterk op elkaar en hadden betrekking op bijvoorbeeld ziekenhuizen, wat het een legitieme indruk gaf. Later werd ik ook gebeld met de mededeling dat ik een advertentie had ingestuurd en of deze akkoord was, terwijl dat niet het geval was.” Volgens hem gebeurde dit door verschillende partijen en bv’s, vermoedelijk om extra druk en verwarring te creëren.
Klein lettertjes, grote gevolgen
Jeroens twijfels bleven toenemen: “Op een gegeven moment ontving ik steeds meer e-mails en telefoontjes, soms op een agressieve toon. Ook de kwaliteit en inhoud van de berichten begonnen me op te vallen. De berichten hadden allemaal dezelfde lay-out en waren slecht opgesteld, waardoor teksten en bedragen onduidelijk en door elkaar heen stonden.”
Daarnaast klopte de inhoud simpelweg niet. “Adresgegevens klopten niet en er werden bijlagen meegestuurd over meerdere oplages met onderwerpen als ‘zieke kinderen’ of ‘puzzels voor ziekenhuiskinderen’. En dat was gek, want ik had nooit een logo, advertentie of andere gegevens aangeleverd.”
Wat hem vooral opviel, was hoe de constructie leek te zijn opgezet. “In de kleine lettertjes stond dat een reactie via e-mail, sms of WhatsApp als akkoord werd gezien. Tegelijkertijd ontbrak duidelijke informatie over wat er nu eigenlijk gekocht werd. Er werd namelijk geen duidelijke informatie gegeven over formaat, plaatsing of verspreiding van de advertentie.” Voor Cloosterman werd daardoor steeds duidelijker wat hier speelde.
“Het leek er vooral op gericht om een ‘overeenkomst’ af te dwingen en vervolgens facturen te kunnen sturen.”
De impact: financieel én persoonlijk
De gevolgen waren niet alleen vervelend, maar ook kostbaar. “Ik heb een advocaat moeten inschakelen. In eerste instantie heb ik een factuur betaald en ergens akkoord op gegeven, omdat ik dacht dat ik dit al eerder had gedaan. Maar dat liep steeds verder op.
“Het kostte me veel tijd en energie om bewijs op te vragen en de betrokken partijen van me af te houden.”
“Mijn klanten hebben hier gelukkig niets van gemerkt, maar intern ben ik wel voorzichtiger geworden in communicatie en afspraken.” De ervaring had ook een persoonlijke impact. “Het heeft mij vooral boos en gefrustreerd gemaakt dat malafide bedrijven misbruik maken van goedwillende ondernemers. Juist dat aspect bleef me bij: dat dit soort partijen bewust inspelen op vertrouwen, druk en onduidelijkheid. Daarnaast heeft het geleid tot meer wantrouwen richting mediabedrijven en onbekende partijen die contact opnemen.”
Toen duidelijk werd dat het om fraude ging, heeft hij meerdere stappen gezet. “Ik heb een advocaat ingeschakeld, aangifte gedaan bij de politie en melding gemaakt bij de Fraudehelpdesk.” Daar bleef het niet bij. “Ook heb ik een klacht ingediend tegen een incassobureau dat deze partijen ondersteunde, bij het Ministerie van Justitie.” Daarnaast liet hij de betreffende mediabedrijven weten dat hij de overeenkomst ontbond en dat er niets was geleverd. Een distributielijst ontving hij uiteindelijk nog wel, maar ook daar zette hij vraagtekens bij. “Ik ontving uiteindelijk één distributielijst, maar de genoemde ziekenhuizen gaven aan niets te hebben ontvangen.”
Melden helpt andere ondernemers, zwijgen helpt fraudeurs
De zaak heeft hem alerter gemaakt. “Ik ga niet meer zomaar in op dit soort e-mails en controleer voortaan zorgvuldig wie de afzender is. Ook binnen mijn organisatie is dit onderwerp nu nadrukkelijker op de radar gezet, ik heb mijn medewerkers hier uitgebreid over geïnformeerd. Daarnaast heb ik ook andere bedrijven gewaarschuwd en nagevraagd of zij soortgelijke ervaringen hebben gehad.”
“Ik begrijp goed dat melden niet voor iedere ondernemer vanzelfsprekend is, dat heeft vooral met schaamte te maken, ook al hoef je je hier totaal niet voor te schamen. Het helpt andere ondernemers zoveel meer als je hier transparant over bent.”
Zijn boodschap aan andere ondernemers is duidelijk: wees kritisch. “Controleer altijd met wie je te maken hebt en wat er precies wordt aangeboden.” Hij adviseert om beoordelingssites te checken en telefoonnummers en bedrijfsgegevens te controleren voordat je ergens op ingaat. En soms is niet reageren gewoon de slimste keuze. “Lees onbekende e-mails goed door, of negeer ze als je er geen tijd voor hebt. Dit kan veel tijd, geld en frustratie besparen.” Wat hij als laatste wil meegeven: “Blijf het melden. Anders blijft het onder de radar en kunnen criminelen hun gang blijven gaan.”